Պատժամիջոցներով խնդիրը չի լուծվի, այլ ավելի կխորանա․ Հակոբ Ասատրյան

Ռուս-ուկրաինական ռազմական բախումների թեմայի շուրջ մի քանի հարց ենք ուղղել «ՕՐԵՐ» եվրոպական ամսագրի գլխավոր խմբագիր Հակոբ Ասատրյանին (Չեխիա, Պրահա)։

1․ Ամբողջ Եվրոպան, պատկերավոր ասած «օդում, ջրում և ցամաքում» զանգվածային ընդվզում է սկսել ՌԴ-ի դեմ՝ Ուկրաինայի պատճառով։ ՆԱՏՕ-ի ղեկավարն էլ խոստովանեց, որ այսուհետ այլ Եվրոպա է լինելու։ Ի՞նչ սպասել այս ամենից։ 

Հակոբ Ասատրյան․ - Եվրոպան հասկացավ, որ խաղաղությունը փխրուն է, եւ նաեւ եվրոպական անվտանգությունը չի համապատասխանում այսօրվա պահանջներին։ Ռուսաստան-Ուկրաինա հակամարտությունը ցույց է տալիս, որ ցանկացած պահին պատերազմական իրավիճակը կարող է տեղափոխվել Եվրոպայի կենտրոն։ 
Հետեւաբար, թե Եվրոպական Միությունը, եւ թե Հյուսիս Ատլանտյան դաշինքը ամեն ինչ պետք է անեն, որպեսզի ոչ միայն ապահովագրեն, այլեւ կասեցնեն ապագա ռազմական հարձակումը Եվրոպայի որեւէ երկրի վրա։ Իսկ սա նշանակում է ռազմական բյուջեների կտրուկ աճ, ինչի մասին արդեն խոսում են Չեխիայում , Գերմանիայում եւ այլ երկրներում։ Չեմ էլ ուզում մտածել, թե ինչ կլինի, եթե միջուկային մրցավազքը կրկին նոր թափ ստանա։ Եվրոպան ինքն է մեղավոր այսօրվա վիճակի համար, քանի որ ոչ թե լուրջ երկխոսություն տարավ Ռուսաստանի հետ, այլ տարիներ շարունակ Միացյալ Նահանգների դրդմամբ առճակատման գնաց Ռուսաստանի հետ։ Իհարկե, ոչ ոք չի արդարացնում Ռուսաստանի կայսերական նկրտումները, սակայն  վտանգից խուսափելու համար, հակառակորդի հետ պետք է հարաբերվել, եւ ոչ թե մերժել  նրա հետ երկխոսությունը։ Հատկապես, եթե տվյալ պարագայում  հակառակորդը միջուկային գերտերություն է։ 

2․ Փոխադարձ մեղադրանքների, խաղաղության ճգնաժամի պայմաններում ի՞նչ ողջամիտ քայլեր կարող եք հուշել, որոնք լիցքաթափելու են միջազգային անցանկալի լարվածությունը։ 

Հ․Ա․ - Ստեղծված պարագայում պետք է բացի երկկողմ հանդիպումներից, նաեւ  երկու կողմերի մոտ վստահություն վայելող այլ միջնորդների մասնակցությամբ դիվանագիտական լուրջ աշխատանք, որպեսզի օր առաջ կանգնեցվի այս խելահեղ պատերազմը։ Պատժամիջոցներով  խնդիրը չի լուծվի, այլ ավելի կխորանա։ Ընդ որում, այդ պատժամիջոցներից ավելի շատ տուժում են հասարակ մարդիկ, որոնք նույնպես դեմ են այդ պատերազմին։ Ցանկացած ճանապարհ, որ կտանի խաղաղության հաստատման, պետք է իրականացնել։ Իսկ այդ ճանապարհները միայն կարող են լինել դիվանագիտության մեջ։  Ցավոք, աշխարհը կրկին մտնում է «երկաթե վարագույրի»  ժամանակաշրջան, իսկ դա ոչ մի լավ բան չի խոստանում։

3․ Պատերազմը նաև տեղեկատվական հակամարտություն է ենթադրում, եթե այդպես է, ինչ զորավոր, դրական դեր կարող է խաղալ նույն չորրորդ իշխանությունը՝ մասմեդիան։

Հ․Ա․ - Լրատվամիջոցները կարևոր դեր ունեն, իհարկե, բայց այսօր համացանցային տարբեր հարթակներ գոյություն ունեն, որոնք կապ չունեն լրատվամիջոցների հետ, բայց լրատվության տարածման եւ ազդեցության ավելի մեծ լսարան են գրավում։ Ցանկացած հակամարտության պարագայում, լրատվամիջոցներին վերապահվում է գլխավոր դերերից մեկը, հետեւաբար ամեն մի լրագրող, որ լուսաբանում է պատերազմական գործողություններ, պետք է  պատրաստված լինի եւ աչալուրջ։

Չեխիայում հասկանալով կեղծ լրատվամիջոցների և կայքէջերի ազդեցությունը հասարակության կողմնորոշման վրա, անմիջապես փակեցին ութ ռուսամետ կայքէջ։ Ավելին, դատախազությունը հայտարարեց, որ ռուսական ներխուժմանը կողմ  քարոզչություն տանելու դեպքում, տվյալ անձինք կձերբակալվեն եւ կներկայացվի մեղադրանք, որը կենթանդրի մինչեւ երեք տարի ազատազրկում։ 

Այնպես որ չորրորդ իշխանությունը պետք է լրջորեն գործի եւ օգնի խաղաղության հաստատմանը, և ոչ թե նպաստի հակամարտության շարունակական բորբոքմանը։ 

Արա Ալոյան, «news.5tv.am»